Koszykówka.pl

Hapoel Tel Aviv

Klub został założony w 1935 roku i jest koszykarskim odłamem sekcji sportowej Hapoel Tel Aviv. 15 lat od czasów założenia ligi izraelskiej uznawane jest za najlepsze w historii klubu - w tym czasie klub zdobył większość swych trofeów i był dominującą drużyną na izraelskich parkietach. Od tego czasu Hapoel nie odnosił już tak spektakularnych sukcesów i musiał patrzeć na rosnącą dominację w kraju i Europie lokalnego rywala, Maccabi Tel Aviv. W 1980 roku klub przeniósł się do Ussishkin Arena - z racji fanatycznego dopingu prawdziwego piekła dla rywali Hapoela. Od roku 1998 właścicielem klubu jest Shaul Eizenberg. Z wyjątkiem 3-letniego wspierania klubu przez rosyjskiego miliardera Vladimira Gusinsky’ego, Hapoel od 1998 roku boryka się ze sporymi kłopotami finansowymi, głównie z powodu bardzo słabego zarządzania. W wyniku tego klub spadał do niższej ligi w roku 1997, 1999 i 2006. W roku 2006 Shaul Eizenberg przestał finansować klub, w wyniku czego Hapoel wylądował aż w 3 lidze. Mecze derbowe pomiędzy Hapoel a Maccabi zawsze niosły ze sobą mnóstwo emocji i napięć, nie tylko tymi sportowymi, lecz także związanymi z kibicami. Od czasu wzrostu dominacji Maccabi Tel Aviv w Izraelu mecze pomiędzy tymi dwoma drużynami nie dostarczają już takich emocji, jak to miało miejsce w latach 80 XX wieku.

Sukcesy:

Mistrzostwo Izraela: 1960, 1961, 1965, 1966, 1969
Puchar Izraela: 1962, 1969, 1984, 1993

Hapoel Jerusalem

Hapoel Jerusalem został założony w 1943 roku. Na przestrzeni lat wielokrotnie zmieniał miejsce rozgrywania swoich meczy, by wreszcie pod koniec lat 80 XX wieku osiąść w hali Malcha Arena, mogącej pomieścić 3.000 kibiców. Hapoel Jerusalem jest jedną z nielicznych drużyn, które w historii rozgrywek koszykarskich w Izraelu zdetronizowały Maccabi Tel Aviv i zdobyły tytuł mistrzowski oraz Puchar Izraela. W latach 1996 i 1997 Hapoel Jerusalem zdobył Puchar Izraela, pokonując w finale Maccabi Tel Aviv w hali Yad Eliyahu Arena (aktualnie Nokia Arena). Zespół do zwycięstw poprowadził Adi Gordon - najlepszy zawodnik i symbol drużyny. W 2004 roku Hapoel Jerusalem zdobył swój pierwszy europejski puchar - ULEB Cup - pokonując w finale hiszpański zespół Real Madryd (w tym samym roku najważniejsze europejskie rozgrywki - Euroligę - wygrała drużyna Maccabi Tel Aviv). W 2005 roku część zespołu została wykupiona przez Izraelsko-Rosyjskiego miliardera Arcadi Gaydamaka. Drużyna wzmocniła się zawodnikami amerykańskimi (Tamar Slay, Horace Jenkins, Roger Mason, Mario Austin) oraz Izraelskimi zawodnikami, w tym gwiazdą Meir Tapiro. W 2007 roku Hapoel Jerusalem wygrał swój 3 Puchar Izraela, pokonując w finale tych rozgrywek Bnei HaSharon. Na początku 2008 roku Hapoel wygrał swój czwarty Puchar Izraela, pokonując Maccabi Tel Aviv, przegrywając już 22 punktami. Pod koniec 2008 roku zdobył Winner Cup, pokonując Ironi Nahariya.

Sukcesy:

ULEB Cup: 2003/04
Puchar Izraela: 1995/96, 1996/97, 2006/07, 2007/08
Winner Cup: 2008/09

Maccabi Tel Aviv

Maccabi Electra Tel Aviv jest koszykarską drużyną grającą w lidze Izraelskiej, jest koszykarskim odłamem Maccabi Tel Aviv. Od 1 lipca 2008 roku w nazwie zespołu widnieje nazwa sponsora głownego zespołu - izraelskiej firmy elektronicznej Elektra. Sekcja koszykarska Maccabi Tel Aviv rozpoczęła swoją działalność w połowie lat 30 XX wieku. W 1954 roku powstała Izraelska Liga Koszykówki i Maccabi zdobyło swój pierwszy tytuł mistrzowski. Od tego czasu drużyna nie ukończyła ligi niżej niż na 3 miejscu. Jedyne drużyny, które zdobyły tytuł mistrzowski oprócz Maccabi to Hapoel Tel Aviv w 1969 roku, Hapoel Galil Elyon w 1993 roku oraz Hapoel Holon w 2008 roku. W 1958 roku Maccabi włączyło się w międzynarodowe rozgrywki, stając się jednym z najlepszych i najbardziej utytułowanych drużyn koszykarskich w Europie.

Sukcesy:

Europejskie Puchary - 5 (1977, 1981, 2001, 2004, 2005),
Europejskie finały - 13 (1977, 1980, 1981, 1982, 1987, 1988, 1989, 2000, 2001, 2004, 2005, 2006, 2008),
Puchar Interkontynentalny - 1 (1981),
Mistrzostwo Izraela - 47 (1954, 1955, 1957-59, 1962-64, 1967, 1968, 1970-92, 1994-07)
Puchar Izraela - 36 (1956, 1958, 1959, 1961, 1963-66, 1970-73, 1975, 1977-83, 1985-87, 1989-91, 1994, 1998-06).

Carlos Arroyo

Carlos Alberto Arroyo Bermudez urodził się 30 lipca 1979 roku w Fajardo w Puerto Rico - zawodnik drużyny Maccabi Tel Aviv. Wzrost - 188 cm, waga - 95 kg, pozycja na boisku - point guard. Uczęszczał do Colegio Santiago Apostol w Fajardo, gdzie związał się z Fajardo Cariduros, drużyną ligi portorykańskiej. Pomógł on drużynie w wywalczeniu 5 tytułów mistrzowskich w ciągu 6 lat. W latach 1998-2001 studiował także na Florida International University. W celu podziękowania za 3 lata gry na najwyższym pozionie, 5 stycznia 2007 roku koszulka z jego numerem 30 zostałą uroczyście i symbolicznie wycofana z użytkowania. Po ukończeniu college’u związał się z drużyną NBA Toronto Raptors przed sezonem 2001/2002, a w trakcie sezonu znalazł się w Denver Nuggets. Przed sezonem 2002/2003 związał się z Utah Jazz, z której to drużyny w trakcie sezonu 2004/2005 trafił do Detroit Pistons, w barwach których zdobył tytuł mistrza NBA. 15 lutego 2006 roku Arroyo trafił do Orlando Magic, w barwach których spędził 3 sezony. Carlos Arroyo miał już w swojej karierze epizod w Europie - w sezonie 2001/2002 grał w hiszpańskiej drużynie TAU Ceramica. Po spędzeniu 6 lat w NBA, w lecie 2008 roku Arroyo podpisał 3 letni kontrakt z Izraelskim potentatem Maccabi Tel Aviv, kontrakt wart 7.5 milionów $.

Marcus Brown

Marcus James Brown urodził się 3 kwietnia 1974 roku w West Memphis w stanie Arkansas - zawodnik drużyny ligi Izraelskiej Maccabi Tel Aviv. Wzrost - 193 cm, waga - 91 kg, pozycja na boisku - shooting guard. Uczęszczał na Murray State University, gdzie w ostatnim sezonie gry osiągnął średnie 26.4 punktów na mecz przy skuteczności 50 % z pola oraz 42 % zza lini rzutów za 3 punkty. Został wybrany przez Portland Trail Blazers w roku 1996, w debiutanckim sezonie nie osiągając znaczących wyników. Po sezonie 1996/1997 związał się z Vancouver Grizzlies, skąd jeszcze podczas sezonu 1997/1998 trafił do EB Pau Orthez, z którymi wygrał ligę francuską i został MVP ligi. Sezon 1998/1999 miał stracony z powodu kontuzji kolana. Po wyleczeniu zagrał kilka meczy dla Detroit Pistons, skąd ponownie trafił do ligi francuskiej, tym razem do drużyny CSP Limoges. Pomógł drużynie wygrać ligę, oraz zdobyć Puchar Francji oraz Puchar Koraca, a sam zasłużył na miano MVP sezonu oraz MVP playoffs.

Następnie trafił do ligi włoskiej do Benetton Treviso, w barwach którego po raz pierwszy zagrał w Eurolidze (osiągając średnią 19.9 punktów na mecz). Po sezonie we Włoszech podpisał kontrakt z tureckim klubem Efes Pilsen Stambuł. W ciągu następnych dwóch sezonów w Turcji Brown 2 razy zdobył z Efesem mistrzostwo Turcji, 2 razy Puchar Turcji, 2 razy został MVP ligi oraz został wybrany do All-Euroleague Second Team sezonu 2002/2003 po osiągnięciu w Eurolidze średniej 19.6 punktów na mecz. Po dwóch sezonach w Turcji związał się z rosyjskim potentatem CSKA Moskwa. Także w Rosji zdominował rozgrywki - Puchar Rosji, 2 razy mistrzostwo Rosji, 2 razy MVP ligi, All-Euroleague First Team sezonu 2003/2004 oraz All-Euroleague Second Team sezonu 2004/2005. Następne 2 sezony spędził w Hiszpanii w barwach Unicaja Malaga, pomagając swojej drużynie w zdobyciu pierwszego w historii klubu mistrzostwa Hiszpanii w sezonie 2005/2006. Kolejnym przystankiem w bogatej karierze Browna była Litwa i tamtejszy klub Zalgiris Kowno, z którym w sezonie 2007/2008 zdobył Puchar Litwy, wygrał Ligę Litewską oraz Ligę Bałtycką, a także został MVP ligi litewskiej. 19 października 2008 podpisał kontrakt z Maccabi Tel Aviv. Marcus Brown jest liderem wszechczasów w ilości zdobytych punktów z Eurolidze - 2.400. Wcześniej w swojej karierze był najlepiej opłacanym amerykańskim zawodnikiem grającym w Europie.

Sukcesy:

1997 - 1998 MVP ligi francuskiej (EB Pau Orthez)
1999 - 2000 MVP ligi francuskiej (CSP Limoges)
1999 - 2000 MVP finałów ligi francuskiej (CSP Limoges)
2001 - 2002 MVP ligi tureckiej (Efes Pilsen)
2002 - 2003 MVP ligi tureckiej (Efes Pilsen)
2002 - 2003 All-Euroleague Second Team (Efes Pilsen)
2003 - 2004 All-Euroleague First Team (CSKA Moskwa)
2003 - 2004 MVP ligi rosyjskiej (CSKA Moskwa)
2004 - 2005 MVP ligi rosyjskiej (CSKA Moskwa)
2004 - 2005 All-Euroleague Second Team (CSKA Moskwa)
2007 - 2008 Lithuanian League Finals MVP (Zalgiris)

1997 - 1998 mistrz Francji (EB Pau Orthez)
1999 - 2000 zdobywca Pucharu Koraca (CSP Limoges)
1999 - 2000 mistrz Francji (CSP Limoges)
1999 - 2000 zdobywca Pucharu Francji (CSP Limoges)
2001 - 2002 zdobywca Pucharu Turcji (Efes Pilsen)
2001 - 2002 mistrz Turcji (Efes Pilsen)
2002 - 2003 zdobywca Pucharu Turcji (Efes Pilsen)
2002 - 2003 mistrz Turcji (Efes Pilsen)
2003 - 2004 mistrz Rosji (CSKA Moskwa)
2004 - 2005 mistrz Rosji (CSKA Moskwa)
2004 - 2005 zdobywca Pucharu Rosji (CSKA Moskwa)
2005 - 2006 mistrz Hiszpanii (CB Málaga)
2007 - 2008 zdobywca Pucharu Litwy (Zalgiris)
2007 - 2008 mistrz Ligi Bałtyckiej (Zalgiris)
2007 - 2008 mistrz Litwy (Zalgiris)

Derrick Sharp

Derrick Sharp urodził się 5 października 1971 roku w Orlando na Florydzie - zawodnik Izraelskiej drużyny Maccabi Tel Aviv. Wzrost - 183 cm, waga - 84 kg, pozycja na boisku - point guard/shooting guard. Uczęszczał na University of South Florida, skąd w roku 1993 zawędrował do Izraela, reprezentując barwy Leumit Bet, Maccabi Hadera, Hapoel Migdal-HaEmek, by w roku 1996 przenieść się do potentata ligi - Maccabi Tel-Aviv. Z Maccabi Sharp wygrał 11 razy mistrzostwo Izraela, 9 pucharów Izraela oraz zdobył 3 puchary Europejskie (2001 - Suproliga, 2004, 2005 - Euroliga). Jest ulubieńcem fanów Izraela - cenią go za jego twardą obronę, rzuty z dystansu oraz przywiązanie do barw - 13 sezonów w Maccabi. Derrick Sharp jest naturalizowanym Izraelczykiem, w latach 2000 - 2003 grał dla drużyny narodowej Izraela.